Μαμα και παιδι

Το υπέροχο,μοναδικό ταξίδι του θηλασμού!

Το σώμα της μητέρας είναι για κάθε παιδί το πιο γνώριμο και ασφαλές σπίτι που πλαισιώνει τη μεταμόρφωση του εμβρύου σε μικρό άνθρωπο και η επαφή με τη μητέρα δεν αντικαθίσταται με την επαφή από κανέναν άλλον. Εξάλλου το μωρό ζούσε και μεγάλωνε μέσα σε αυτό το σώμα τόσους μήνες, βίωνε την κάθε στιγμή της μαμάς κι όταν γεννιέται, αλλά και για πολύ καιρό ακόμα, αισθάνεται και πρέπει να είναι ένα με αυτήν.

Ο μητρικός θηλασμός, επίσης, αποτελεί την καλύτερη γέφυρα για να περάσει και η ίδια η μητέρα ομαλά από την εγκυμοσύνη στη μητρότητα, να αναπτύξει και να ισχυροποιήσει το δεσμό με το παιδί της, ο οποίος ενέχει καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Η μητέρα εκκρίνει χάρη στο θηλασμό την «ορμόνη της αγάπης» με την οποία και κατακλύζει το παιδί γεμίζοντάς το θετικά συναισθήματα.

Το βρέφος κατά τη γέννησή του βιώνει την πρώτη μορφή αποχωρισμού, γεγονός που του δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση, καθώς αποφασίζει αφενός πότε είναι έτοιμο να βγει στον έξω κόσμο κι αφετέρου αισθάνεται αδύναμο να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα νέα ερεθίσματα που προβάλλονται μπροστά του, αναζητώντας και πάλι με κάποιο τρόπο τη σύνδεση με τη μητέρα του. Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι όταν αφήνεται ένα νεογέννητο βρέφος αμέσως μετά την έξοδό του από τη μήτρα της μητέρας του πάνω στην κοιλιά της, αυτό μόνο του θα συρθεί στην αγκαλιά της και θα βάλει στο στόμα του το στήθος της, αναζητώντας αυτή ακριβώς τη σύνδεση, την οποία τις περισσότερες φορές δυστυχώς στερείται το παιδί λόγω των συνεχών εμποδίων που προβάλλονται στη μητέρα.

Το νεογέννητο έχει ανάγκη να αισθάνεται ότι υπάρχει μια συναισθηματική συνέχεια με τη μητέρα του και η συνέχεια αυτή επιτυγχάνεται με τον μητρικό θηλασμό, εξελίσσεται όσο αυτός συνεχίζεται και η ρίζα της αγάπης ενδυναμώνει. Η σύνδεση αυτή που αναπτύσσεται είναι από τις πιο απαραίτητες ψυχικές ανάγκες του ανθρώπου γιατί πλαισιώνει και πλαισιώνεται από συναισθήματα. Ο μητρικός θηλασμός οδηγεί το παιδί στο να δημιουργεί μια πρώτη εικόνα του εαυτού του μέσα από την επαφή με τη μητέρα του κι έτσι, η σύνδεση αυτή μεταμορφώνεται σε σχέση και όσο συνεχίζεται ο θηλασμός ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού, τόσο πραγματώνεται η σχέση αυτή. Για όσο περισσότερο θηλάζει το παιδί, τόσο μεγαλύτερη εσωτερική σταθερότητα αποκτά, συστατικό που θεωρείται βασικό για τη δημιουργία ισχυρής ρίζας ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί κι επομένως ανταλλαγή συναισθημάτων μεταξύ τους, που οδηγούν στη συναισθηματική ωρίμανση του παιδιού. Ο μητρικός θηλασμός, λοιπόν, λειτουργεί ως ρίζα αγάπης και τι πιο σημαντικό από παιδικά χρόνια γεμάτα αγάπη, αγκαλιές και τρυφερότητα και τη δημιουργία ανεξάρτητων και υγιών συναισθηματικά και ψυχικά ενηλίκων;

Κάθε Πέμπτη στο #MyFeeling η Νόπη θα μας δείξει τα υπέροχα μονοπάτια και "δύσβατα σήμεια" του θηλασμού με στόχο την σωστή ενημέρωση!!

Μαμά και παιδί...τόσο δυνατός συνδυασμός.Τόσο δυνατή αλληλουχία λέξεων.

Πριν όμως όλα τα παραπάνω και όλα τα παρακάτω που θα διαβάσουμε ας σταθούμε σε αυτό"Τα παιδιά μας γεννιούνται μέσα απο έντονα συναισθήματα δυο ανθρώπων.Μέσα απο τις δικές τους,ολοδικές τους μοναδικές στιγμές.Τις στιγμές εκείνες που τα πάντα ξεχνιούνται και εστιάζουν στον έρωτα τους,στην αγάπη τους!!"









Και επειδή ήμουν σίγουρη πως ως στήλη θα μπαίνετε να το διαβάζετε πιο εύκολα ως μαμά και παιδί το κράτησα ως εχει...Μέσα σε αυτή την στήλη θα διαβάζετε την πραγματικά τόσο υπέροχο δέσιμο μεταξύ μαμάς και παιδιού.Πολλά θέματα για την ψυχολογία της μαμάς.Για τα άγχη της,τους προβληματισμούς.Τα "όνειρα"Την διατροφή τους.Την συναισθηματική ανάπτυξη.Τα παιχνίδια τους,το Youtube,τα παιχνίδια στη ζωή τους.Ανάγκη δικιά τους ή δική μας;Θα μιλήσουμε για τις δραστηριότητες τους,τους φίλους τους,Το δίκτυο των ανθρώπων τους.Τις διακοπές τους.Τον χρόνο που ισως θα θελάμε να εχουμε μαζί τους.Για εκδρομές,ταξίδια,διακοπές...

 Θα διαβάσετε όμως και πολλά θέματα με ΜΠΑΜΠΆ ΚΑΙ ΠΑΙΔΊ αλλά και ΜΑΜΆ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΠΑΜΠΑς.ΜΠΑΜΠΑς ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΑΜΑ.ΜΑΜΑ ΜΠΑΜΠΑς ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ,ΜΠΑΜΠΆς ΜΑΜΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ.
Με οποια σειρά και να το διαβάσετε αυτό που σημαίνει είναι ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ.
Και πρόσφατα ένας πλεον δικός μου άνθρωπος μου είπε το έξης...Είτε σε ενα παιδί μιας οικογένειας,είτε σε περισσότερα.Είτε σε μια οικογένεια που ζουν μαζί οι γονείς,είτε χωριστά η ευθύνη των παιδιών ΠΡΕΠΕΙ να είναι 100%της μαμάς και 100% του μπαμπά.Ενεργή συμμετοχή στο μεγάλωμα των παιδιών,ενεργή συμμετοχή στην συναισθηματική ωριμότητα!!

 Καλωσορίζω λοιπόν  μαμάδες και μπαμπάδες στο #myfeeling